Welke informatie moet een professionele website daadwerkelijk tonen om compliant te zijn, en waar liggen de verschillen tussen wat de wet vereist en wat uitgevers in de praktijk publiceren? De wettelijke vermeldingen, vastgelegd door de wet op het vertrouwen in de digitale economie (LCEN) van 21 juni 2004, vormen de basis voor de identificatie van elke website. De inhoud varieert afhankelijk van de juridische status van de uitgever, het type activiteit en de aard van de verzamelde gegevens.
Wettelijke vermeldingen van een site: natuurlijke persoon of rechtspersoon
De verplichtingen verschillen aanzienlijk afhankelijk van of de uitgever een eenmanszaak of een vennootschap is. De onderstaande tabel geeft een overzicht van de verplichte informatie voor elk geval.
| Vereiste informatie | Natuurlijke persoon (micro-onderneming, EI) | Rechtspersoon (SARL, SAS, SA, enz.) |
|---|---|---|
| Identiteit | Naam en voornaam | Sociale naam, juridische vorm, bedrag van het maatschappelijk kapitaal |
| Contactgegevens | Adres van de woning, e-mail, telefoon | Adres van de hoofdzetel, e-mail, telefoon |
| Inschrijving | Siren-nummer | RCS- en/of Siren-nummer |
| BTW | Identificatienummer indien belastingplichtig | BTW-identificatienummer |
| Hosting | Naam of benaming, adres | Naam of benaming, adres |
| Publicatiedirecteur | Naam van de verantwoordelijke | Naam van de verantwoordelijke |
Een punt dat zelden in de institutionele fiches wordt genoemd: de contactgegevens van de host moeten zijn postadres bevatten, niet alleen de handelsnaam. Een simpele “gehost door OVH” is niet voldoende.
Voor een concreet voorbeeld van een pagina die met deze elementen is gestructureerd, kan men de pagina over Mon Coach A Domicile raadplegen, die goed de onderscheid tussen identificatie van de uitgever en informatie over de hosting illustreert.
Regelgevend triptiek: wettelijke vermeldingen, privacybeleid en cookies
De meeste online gidsen behandelen de wettelijke vermeldingen als één geheel. De regelgevende praktijk vereist nu een opsplitsing in drie afzonderlijke pagina’s op een professionele website.
- Pagina wettelijke vermeldingen (LCEN): identificatie van de uitgever, de host, de publicatiedirecteur en vermeldingen met betrekking tot intellectuele eigendom.
- Pagina privacybeleid (GDPR, artikelen 13 en 14): doeleinden van elke verwerking van persoonsgegevens, juridische basis, bewaartermijn, rechten van de gebruikers en contactgegevens van de gegevensbeschermingsfunctionaris indien van toepassing.
- Cookiebeheer module (ePrivacy-richtlijn, aanbevelingen CNIL): toestemmingsbanner met de mogelijkheid om te weigeren net zo eenvoudig als accepteren, lijst van cookies per categorie en levensduur.
Het samenvoegen van deze drie blokken in één pagina “wettelijke vermeldingen” blijft technisch legaal, maar bemoeilijkt de leesbaarheid en verhoogt het risico op vergeten tijdens updates. Daarentegen vergemakkelijkt het scheiden van elk blok in zijn eigen URL de controle door de CNIL en verbetert het de gebruikerservaring.
Juridische basis “gerechtvaardigd belang”: een veelvoorkomende transparantieval
Wanneer een professionele website gegevens verzamelt via een contactformulier, een analytics-tool of commerciële prospectie, moet deze de juridische basis voor de verwerking aangeven. Toestemming is de meest bekende basis, maar veel uitgevers beroepen zich op “gerechtvaardigd belang” zonder concrete rechtvaardiging te geven.
De compliance vereist nu dat elke verwijzing naar gerechtvaardigd belang vergezeld gaat van een leesbare uitleg voor de internetgebruiker. Een generieke formule zoals “wij verwerken uw gegevens in ons gerechtvaardigd belang” voldoet niet aan deze eis.
Wat de rechtvaardiging moet bevatten
De uitgever moet het nagestreefde belang beschrijven (bijvoorbeeld: “de bezoekers van de site meten om de navigatie te verbeteren”), uitleggen waarom dit belang zwaarder weegt dan de rechten van de betrokken persoon, en verduidelijken hoe de gebruiker zich hiertegen kan verzetten. Dit niveau van detail overschrijdt ruimschoots wat de meeste websites tonen.
Het ontbreken van een duidelijke rechtvaardiging leidt tot sancties van de CNIL, inclusief via de vereenvoudigde procedure die sinds begin 2026 verschillende tientallen beslissingen heeft opgeleverd.
Sancties en vereenvoudigde procedure van de CNIL in 2026
De CNIL heeft haar controles op professionele websites, inclusief de vitrines van kleine structuren, geïntensiveerd. Sinds januari 2026 heeft de vereenvoudigde procedure geleid tot meer dan twintig nieuwe sancties. Deze procedure maakt het mogelijk om boetes op te leggen zonder door de beperkte collegiale vergadering te gaan, wat de behandeling van dossiers aanzienlijk versnelt.
De meest voorkomende tekortkomingen die worden gesanctioneerd, hebben niet alleen betrekking op het volledig ontbreken van wettelijke vermeldingen. Ze hebben ook betrekking op:
- Cookies-banners die het niet mogelijk maken om net zo eenvoudig te weigeren als te accepteren.
- Onvolledige privacybeleidsdocumenten (ontbrekende bewaartermijnen, juridische basis niet gespecificeerd).
- Onvoldoende vermeldingen van de host (naam zonder adres, ontbreken van een telefoonnummer).
- Contactformulieren die gegevens verzamelen zonder voorafgaande informatie over hun verwerking.
De LCEN-wet voorziet in sancties die kunnen oplopen tot een jaar gevangenisstraf en een boete voor natuurlijke personen in geval van afwezigheid van wettelijke vermeldingen. Voor rechtspersonen kunnen de CNIL-boetes in verband met de GDPR een aanzienlijk percentage van de jaarlijkse omzet vertegenwoordigen.
Intellectuele eigendom in de wettelijke vermeldingen
Een vaak verwaarloosd aspect: vermeldingen met betrekking tot intellectuele eigendom zijn verplicht zodra de site afbeeldingen, illustraties of teksten gebruikt waarvan de uitgever niet de auteur is. De bron moet worden vermeld of toestemming van de auteur worden verkregen. Websites die rechtenvrije visuals gebruiken, moeten controleren of de licentie het commerciële gebruik dekt.
Het regelgevend kader van een professionele website beperkt zich dus niet tot een pagina met wettelijke vermeldingen die één keer voor altijd is opgesteld. De structurering in drie afzonderlijke blokken, de precieze rechtvaardiging van elke juridische basis voor de verwerking van gegevens en de regelmatige update van identificatie-informatie vormen de drie assen waarop de compliance werkelijk draait.